ZaufariumKsiążka + e-book + audiobook

O książce „Zaufarium”

Zaufarium to książka o mechanizmach zaufania i naiwności, więc po jej lekturze Statystyczny Czytelnik będzie częściej oszukiwał. Tacy właśnie jesteśmy, a książka ta opisuje naszą naturę.

• Książka to ponad 700 stron czytania
• Audiobook to ponad 30 godzin słuchania

Zaufarium to książka o mechanizmach zaufania i naiwności, więc po jej lekturze Statystyczny Czytelnik będzie częściej oszukiwał. Tacy właśnie jesteśmy, a książka ta opisuje naszą naturę. Ale też po jej przeczytaniu Statystyczny Czytelnik podejmie więcej prób, by pozostać porządnym i rozsądnym człowiekiem.

Tacy także jesteśmy. Czy to się jakoś wyrówna?

Cóż - ku zaskoczeniu badaczy, większość z nas oszukuje znacznie mniej, niż mogłaby. Budujemy w ten sposób samoocenę. A samoocena to reputacja, jaką mamy u samych siebie. Wciąż w głębi nas znajduje się odwaga do budowania zaufania i tworzenia wartościowych relacji.

Podziwiamy porządnych i odważnych ludzi, bo wiemy jak wiele samodyscypliny wymaga od nich bycie takimi. Odpowiednio budowane zaufanie jest być może najcenniejszą walutą w relacjach osobistych i zawodowych: w zespołach, w związkach i między firmami oraz ich klientami. Chociaż budowane jest ono mozolnie, to łatwo je zburzyć. Z drugiej strony, każdy z nas powiedział sobie przynajmniej raz: „Już nigdy nie dam się tak…”.

I jak to się skończyło?

Czy tylko ja byłem ślepy na jego kanty?

Po czym poznać, że już pora zerwać znajomość z kimś, kto kilkukrotnie nas zawiódł?

Czy to, że czuję się oszukany, zawsze oznacza, że naprawdę zostałem oszukany?

Co może wpłynąć na moje poczucie krzywdy?

Czy ono nie pojawia się przypadkiem o wiele częściej, kiedy… jestem głodny?

Dlaczego tak niechętnie zagadujemy do obcych, ale jeśli już zagadamy, to poprawia nam to samopoczucie?

No i wreszcie na koniec: kiedy chcemy być oszukiwani?…

Bo są w naszym życiu takie chwile, kiedy wolimy być naiwni. Może ma to związek z miłością? A może chodzi o coś jeszcze innego? Jak więc widzisz, Szanowny Czytelniku okładki, zakładając, że książkę tę przeczyta wiele osób, zupełnie nie kalkuluje się być w grupie tych, którzy jej nie czytali.

Pozostała już tylko jedna sprawa do omówienia w tym miejscu. Znajomość naiwnych złudzeń, jakim sami podlegamy, czyni z nas lepszych członków rodzin, pracowników, obywateli i partnerów. Wiemy wtedy, kiedy poszukiwanie odpowiedzi w głębi własnego rozumu to pytanie o poradę stronniczego oszusta. Pomaga już sama świadomość tego, jak łatwo fałszują się w naszej pamięci wspomnienia.

Przydałoby się, by „Nauka o myśleniu” stała się regularnym przedmiotem szkolnym. Byłaby na pewno przedmiotem ciekawym do wykładania i obfitującym w zaskoczenia studentów. Póki co jednak, ratujemy się książkami. Ot, choćby jak ta. Użytecznej lektury.